Beschreibung
Erhaltung: ss / vz | Abkürzungen
Katalognummer: Egbert II
Gewicht: 0,73 g
Durchmesser: 18,00 mm
gewicht 0,73gr. | zilver Ø 18mm.
Geslagen naar voorbeeld van de Simon-Judaspenning van Goslar,
die geslagen werden op naam van Rooms-Koning Hendrik IV (1056-1084).
vz. Gekroond koningsportret (Hendrik IV) frontaal binnen een parelcirkel.
In de buitencirkel de tekst+ VEGBERTVS
kz. Bustes van Simon en Judas frontaal,daarboven kruis, binnen een parelcirkel.
In de buitencirkel de tekst +STAVERONV
Egbert II werd geboren als zoon van graaf Egbert I van Brunswijk en Irmengard van Susa. Toen zijn vader in 1068 overleed erfde hij diens bezittingen in Meissen, Friesland en Brunswijk. Hij huwde met Oda van Weimar-Orlamünde. Hun huwelijk bleef waarschijnlijk kinderloos. Daar Egbert ambities had om keizer van het Heilige Roomse Rijk te worden, nam hij de rol in van oppositieleider tegen keizer Hendrik IV, die tevens zijn leenheer en neef was. Dit was weinig succesvol en het graafschap Friesland werd hem meerdere malen ontnomen en ook weer teruggegeven. In 1088 was de maat voor Hendrik IV echter vol. De gouwen van Midden-Friesland werden Egbert voorgoed ontnomen en toegewezen aan de bisschop van Utrecht. Egbert werd vogelvrij verklaard en werd in 1090 om het leven gebracht.
De geschiedenis van Stavoren (in het Fries ook Starum genoemd) gaat ver in de historie terug. Reeds zon 300 jaar voor Christus ontstond op deze locatie al een nederzetting, strategisch gelegen aan een waterloop. In de Frankische tijd was het de hoofdplaats van Zuidergo. In de 11e eeuw verkreeg Stavoren van de Brunonen stadsrechten, die tussen 1058 en 1068 door graaf Egbert de eerste met toestemming van keizer Hendrik V zijn verleend. Stavoren was destijds een belangrijke handelsstad. De grootschippers en kooplieden onderhielden belangrijke handelsrelaties met de landen rond de Oostzee. In 1285 werd Stavoren lid van de Hanze. De schippers uit Stavoren genoten bij passage van de Sont een oud voorrecht bij de tolheffing werd aan hen voorrang verleend, wat een flinke tijdwinst opleverde. De schippers uit Friesland richten zich vooral op de graanhandel in het oostzeegebied en waren daarmee tevens van cruciaal belang voor de voedselvoorziening van het graafschap Holland. Bij oorlogen tussen Holland en Friesland koos Stavoren dan ook dikwijls partij voor Holland, en in 1292 ontving het een Hollands stadsrecht van graaf Floris V van Holland. Bij de slag bij Warns, ook wel aangeduid als de slag bij Stavoren, koos Stavoren echter de Friese zijde. Aan het einde van de middeleeuwen raakte het stadje in verval. De haven verzandde en bij de graanhandel speelde Stavoren geen rol van betekenis meer. Op dit feit is het verhaal Het Vrouwtje van Stavoren gebaseerd. Na deze tijd van verval kwamen er in de 17e en 18e eeuw weer betere tijden met zeevaart naar verre landen. Maar in de 19e eeuw ging het stadje verder achteruit. Van de eens zo internationale haven bleef niet veel over.
van der Chijs 3, 11 | Puister 4e | Ilisch 22.1 | Dannenberg 532 RR
Kleine zwakes van de slag. Mooi patina. Zeer zeldzaam.
zfr/pr
